روغن آویشن

آویشن گیاهی است پایا از تیره نعناع در انواع مختلف که قسمتهای مورد استفاده یعنی سرشاخه های گلدار آن به مصارف طبی و دارویی می رسد.
پرورش این گیاه ممکن است از طریق کاشت دانه یا تقسیم ساقه های ریشه دار گیاه مسن صورت گیرد. بوته آویشن به ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر و به ندرت خوابیده است.

آویشن گیاهی یکساله و علفی بوده و طول برگ های آن از ۴ تا ۱۰ میلیمتر متغیر، گلهای آن به رنگ صورتی یا بنفش و فصل گل دهی آن بین خرداد تا مرداد است. تمام بخش های این گیاه معطر بوده و دارای طبیعتی گرم است.

مصرف روغن آویشن به صورت خوراکی بسیار خطرناک است ،ولی برای استعمال روی بدن مخصوصا تسکین دردهای شکمی مانند: اسهال، معده درد، آرتریت، قولنج،و..بسیار سریع عمل می کند.

نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد، روغن آویشن در تسکین درد قاعدگی از ایبوپروفن موثرتر است. به نقل از سایت «MSN»، در تحقیق محققان ایرانی دانشگاه علوم پزشکی بابل مشخص شد عصاره این گیاه نسبت به ایبوپروفن سریع تر درد قاعدگی را تسکین می دهد.

این عصاره باید به طور موضعی روی شکم مالیده شود و استفاده خوراکی ندارد. این گیاه علاه بر تأثیرگذاری سریع، عوارض قرص شیمیایی ایبوپروفن مانند خونریزی معده و روده، یبوست، اسهال، گازمعده، سوزش سردل و استفراغ را ایجاد نمی کند.

روغن آویشن از گل و برگ های این گیاه به دست می آید و حاوی ماده ای به نام «تیمول» است. مصرف موضعی این روغن برای درمان اسهال، معده درد، آرتریت، قولنج، گلودرد، سرفه، برونشیت و نفخ نیز مفید است.

روغن آویشن